Cukrzyca

Insulinooporność i choroby tarczycy a waga

IInsulinooporność i choroby tarczycy nsulinooporność i choroby tarczycy – co robić, by nasza waga nie szła w górę? To najczęściej pojawiające się ostatnio pytanie.

Najważniejsze jest przywrócenie w organizmie homeostazy, czyli takiego stanu, w którym zachodzące w ciele reakcje i szeroko pojęty metabolizm działają w równowadze. Musimy podejść do problemu holistycznie.

Insulinooporność i choroby tarczycy

JEDZ ZDROWO

• Przy insulinooporności priorytetem powinno być ustabilizowanie insuliny.

Stopniowo zacznij wprowadzać dietę niskowęglowodanową. Powoli staraj się ograniczać spożywanie słodyczy, ciast, żywności przetworzonej, makaronów, kasz, pieczywa, owoców i warzyw skrobiowych (np. ziemniaków).

Duże korzyści przyniesie też post przerywany. Ale uwaga, to nie to samo co głodówka – w poście jemy całkiem sporo, ale nie od samego rana do późnego  wieczora. Mamy „okno żywieniowe”, w którym jemy tyle, aby się najadać, a nie przejadać. A także „post”, w którym nie można spożywać żadnych kalorii, dzięki czemu układ pokarmowy odpoczywa. Do tej  pory formy odżywiania najlepiej się jednak przygotować pod okiem dietetyka.

Zamienniki cukru – czy naprawdę są zdrowe?

Zamienniki cukru - czy naprawdę są zdrowe?Zamienniki cukru – czy naprawdę są zdrowe? No właśnie… Czy są? Według zaleceń WHO z cukru powinno pochodzić najwyżej 10% wszystkich kalorii, jakich dostarczamy organizmowi w ciągu dnia.

Zbyt dużo cukru w diecie nasila procesy zapalne (np. Reumatoidalne zapalenie stawów), sprzyja chorobom układu  krążenia, w wielu przypadkach prowadzi do rozwoju insulinooporności, cukrzycy typu II czy stłuszczenia wątroby. Trudno się jednak obyć bez słodyczy. Czy posłodzić herbatę? Co dodać do ciasta?

Zamienniki cukru – czy naprawdę są zdrowe?

KSYLITOL

Jest cukrem brzozowym i ma bardzo niski indeks glikemiczny (zaledwie 7). co znaczy, że bardzo wolno się metabolizuje i wolno podnosi poziom cukru we krwi. Ma też prawie połowę mniej kalorii niż cukier (20 kcal/100g). Nadaje się do gotowania i pieczenia. Nie powoduje próchnicy.

Jest zalecany diabetykom, ale też osobom zagrożonym osteoporozą (ksylitol podczas trawienia ma odczyn zasadowy, zapobiega więc ubytkom minerałów z kości).

Nie każdy go dobrze toleruje. Słodzik bywa przyczyną niestrawności i biegunek.

Cukier a rak

cukier a rakLudzie żyjący w okresie paleolitu zjadali rocznie 2 kg cukru, a w dodatku cukier ten znajdował się w miodzie. Jeszcze na początku XIX wieku średnia spożycia cukru na osobę wynosiła 5 kg na rok. Pod koniec XX wieku przeciętny człowiek zjadał już 70 kg cukru. Obecnie wynik ten jest na pewno jeszcze wyższy. Nasze organizmy nie radzą sobie z nadmiarem rafinowanego cukru. A wiele wskazuje na to, że jego nadmierne spożycie może sprzyjać powstawaniu raka. Cukier a rak, mają jednak coś ze sobą wspólnego..

Rak żywi się cukrem” – wydaje się, że to tylko puste słowa, które mają straszyć. Otóż nie. Niemiecki biolog Ottto Heinrich Warburg zdobył Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za odkrycie, że rozwój guzów złośliwych jest w dużym stopniu uzależniony od spożycia glukozy.

Z kolei badania PET, stosowane w diagnostyce raka, polegają na odkryciu w ciele tych obszarów, które pochłaniają największe ilości glukozy.

..

Cukrzyca – 7 mitów

cukrzyca, kontrola w cukrzycyCukrzyca została określona epidemią dwudziestego pierwszego wieku.

Nie wynaleziono na nią skutecznego lekarstwa, dlatego niezmiernie ważna jest profilaktyka.

Według różnych szacunków na cukrzycę choruje już 170-240 milionów osób, przy czym wg dyrektora WHO do spraw chorób przewlekłych, do 2030 roku liczba ta może wzrosnąć do 366 milionów.

Według statystyk ponad połowa pacjentów nie ma podstawowej wiedzy o grożącym ryzyku zachorowania na tę groźną chorobę.

Chociaż główną przyczyna zachorowania na cukrzycę są warunkowania genetyczne, to jedną z przyczyn wymienianych; jako czynnik pogłębiający ryzyko; jest niewystarczający poziom aktywności fizycznej; jako drugi czynnik ryzyka wymienia się nieprawidłową dietę.

Cukrzyca i stopa cukrzycowa

CukrzycaPrzechodząc dzisiejszego dnia korytarzem szpitala w Białymstoku, usłyszałam szloch starszej Pani. Zapytałam, czy w czymś mogę jej pomóc? Nim odpowiedziała mi na pytanie, usłyszałam historię jej życia z cukrzycą; w sumie to walki z cukrzycą i konsekwencje niewyrównanych cukrów.

Szlochała, ponieważ lekarz podjął decyzję o amputacji prawej nogi blisko kolana. Wcześniej zgodziła się, by amputowano jej kilka palców u stóp, ale nie sądziła, że choroba będzie postępować i martwica pójdzie dalej.

Nie wiedziałam, co ja mogę jej odpowiedzieć. Bo cóż można było powiedzieć? – Przykro mi. Naprawdę. – Ale co to zmieni w życiu tej starszej Pani? Sądzę, że niewiele.. A wręcz nic!

A Ty masz w swoim otoczeniu osobę chorującą na cukrzycę? Zwracasz uwagę, jak widzisz jej błędy – czy odwracasz się i zostawiasz sprawę w jej rękach, bo Ciebie to nie dotyczy?